DTS C1 heeft vervroegd pakjesmiddag

Zaterdagochtend 3 december was ik al om 08:00 in de kantine van DTS om te kijken wat er in de schoentjes zat van ons allerjongste leden van de vereniging. Samen met mijn lieftallige dochter kwamen wij er snel achter dat de sint hele mooie bidon’s had verkregen en de kindjes waren allemaal aangenaam verrast. Weglopend uit onze kantine viel mijn oog op een ongewoon grote schoen met een briefje er in. Ik pakte het briefje er uit omdat ik toch wel nieuwsgierig werd. “lieve Sint, ik weet dat het veel gevraagd is, maar zou toch graag één keer drie punten willen krijgen, zodat ik ook een keertje niet op mijn kop krijg van de topanalisten langs de kant, liefs Erik” stond hier op te lezen.

’s Middags weer aangekomen bij dè club van langedijk konden wij ons opmaken voor de wedstrijd tegen vrone C1. Het eerste fluitsignaal van de toparbiter van de middag klonk, en de wedstrijd kon beginnen. De eerste helft was al even bezig toen wij, de topanalisten, toch weer de oeh’s en ah’s er uit gooiden. Niet vanwege de spannende momenten, maar van het matige spel van beide ploegen, en een ruststand van 0-0 was dan ook zeer terecht. In de rust konden wij ons opmaken voor een heerlijke bak koffie, waren het niet dat de ‘pot’ beheerster in geen velden of wegen te bekennen was. Rondje koffie werd uiteindelijk toch geregeld en smaakte toch best lekker. De tweede helft begon net als de eerste eindigde en het ergste werd gevreesd. We waren ongeveer een 7 minuten verder toen een speler van Vrone vond dat ie maar richting het DTS doel moest snellen (met bal). De speler liep ongeveer 7 spelers van DTS voorbij, maakte onderweg zijn schoenen nog even schoon, had zijn haar nog even gekamd en schoof de bal langs de weer uitstekend keepende Milan. 0-1.  DTS werd hierdoor wakker geschud en begon zowaar te voetballen zoals we zelden hebben gezien dit seizoen. Kees werd in de zestien van Vrone neer gehaald, de arbiter blies resoluut op zijn fluit en wees naar de stip. De penalty werd door Dylan onberispelijk binnen gewerkt en de 1-1 was een feit. Deze gemaakte piel ontketende Igor “de turbo” Klanderman, en trakteerde ons op een heuse “one man show” van 10 minuten. Een steekballetje tussendoor werd door deze furie meegenomen richting Vronegoal, en men kon het verbrande rubber van het kunstgrasveld ruiken in de businesslounge. Igor schoof de bal langs de keeper, en ineens stond er 2-1 op het scoreboard. Vrone gaf zich nog niet gewonnen, en hun doelpuntenmaker ging voor zijn 2^e rush, echter Thom vond het nu wel welletjes met hem, en werkte de bal over de achterlijn, en voorkwam hiermee een doelpunt die Vrone weer in het zadel had kunnen helpen. Even later was het toch weer DTS die het spel maakte, en je kon zien dat Thomas, Nick en Laura het ook weer naar hun zin kregen, en ook weer op hun niveau gingen spelen. Na een goeie aanval kwam een klutsbal bij baltovenaar Igor terecht, en wist met een stiffie van 16 meter hoog de Vrone goalie te verschalken, en maakte de 3-1. Onze mannen en vrouw drukten door, wat resulteerde in het neerhalen van spelmaker Nick, en weer wees de skaits (jaja, Appie was er ook) naar de stip. Nick mocht ‘m van coach Erik zelf nemen, en elk doorgeWINTERde (kleine woordspeling) supporter van dit 11tal weet dat Nick niet zulke goeie ervaringen met penaly’s heeft en iedereen zat te duimen. Fluitsignaal, aanloop en.. mis, waren het niet dat de scheids ‘m over liet nemen omdat er al een verdediger naast Nick stond voor het fluitsignaal geklonken had. Dus wéér, fluitsignaal, aanloop en.. raak! 4-1.. en het eind signaal was daar lachende gezichten en een leuke 2^e helft met 5! Doelpunten. Well done boys & girl